Autorzy przedstawiają rezultaty badań profilaktycznych przeprowadzonych w Leningradzie

Autorzy przedstawiają rezultaty badań profilaktycznych przeprowadzonych w Leningradzie w latach 1952—1956 u 2 684 634 chorych, w tej liczbie 652 430 w wieku ponad 40 lat. U 56 praktycznie zdrowych ludzi> przeważnie mężczyzn w średnim i starszym wieku, ujawniono raka płuca, a następnie przekonywająco udowodniono to rozpoznanie. W ciągu tych lat (1952—1956) w Leningradzkiej Miejskiej Poradni Onkologicznej zarejestrowano 1 304 chorych przeważnie z nieoperacyjnymi postaciami raka płuca. Stosunek pomiędzy liczbą osób z przeważnie wczesnymi postaciami choroby a liczbą chorych zarejestrowanych w poradni onkologicznej przeważnie nienadających się do operacji według danych tych autorów wynosi 1 :24. Zdaniem autorów przy obecnych formach organizacji badań profilaktycznych ogromna część czujących się dobrze ludzi w średnim i starszym wieku, których najczęściej atakuje rak płuca, albo całkowicie pozo­staje poza kontrolą rentgenowską, jak np. emeryci i gospodynie domowe, albo nie poddaje się regularnie następnym badaniom.

Aby wczesne rozpoznanie raka płuca stało się częstsze, należy zdaniem L. M. Goldszteina i A. W. Petrowej zrealizować następujące postulaty: 1) za­pewnić badania rentgenowskie osobom nawet dobrze czującym się z roczników, które najczęściej chorują na raka płuca, przede wszystkim zaś mężczy­znom po 40 roku życia, szczególnie palącym, którzy powinni być badani rentgenologicznie nie rzadziej niż 2 razy do roku; 2) umożliwić pobyt w spe­cjalistycznych zakładach leczniczych o profilu onkologicznym lub przeciw­gruźliczym wszystkim podejrzanym i chorym na raka płuca wykrytym w cza­sie profilaktycznych badań rentgenowskich w celu dalszych, dokładniejszych badań i w razie konieczności — zabiegu operacyjnego; 3) systematycznie zwięk­szać czujność onkologiczną lekarzy, do których trafiają pacjenci zaniepokojeni wynikiem profilaktycznych badań rentgenowskich. Doświadczenia wielu autorów wykazują, że masowe przeglądy rentgenowskie nie dają należytych rezultatów, że liczba wykrytych chorych onkologicz­nych jest niepomiernie mała, że badania te nie odpowiadają realnym możliwościom, przy czym wymagają ogromnego wysiłku licznych specjalistów. Z tego powodu większą wartość należy przyznać specjalistycznym przeglądom profilaktycznym grup w określonym wieku. W celu wykrycia raka płuca należy organizować przeglądy profilaktyczne mężczyzn po 45 roku życia. Ponieważ jednak i one nie ujawniają wszystkich przypadków tej choroby, konieczny jest dokładniejszy i uważny przegląd chorych przyjmowanych do zakładów leczniczych z powodu różnych chorób. Takie profilaktyczne badania dają moż­ność wczesnego wykrycia bezobjawowych nowotworów u wielu chorych.

Doświadczenie dowodzi, że znaczna część „bezobjawowych" tworów ujaw­niających się na rentgenogramach w postaci okrągłych cieni okazuje się guzem rakowym płuca. Nowotwory wykryte w tym okresie nadają się do operacji doszczętnej. Odległe wyniki operacji wykonanej w tym okresie choroby są nieporównywalnie lepsze niż u chorych operowanych już z klinicznymi objawami raka płuca. Overholt podaje, że z obserwowanych przez niego 46 chorych z bezobjawowym przebiegiem raka płuca u 18 operację wykonano mniej więcej po upływie 6 miesięcy od chwili wykrycia choroby.